Down Under 2004

Click here to edit subtitle

Blog

view:  full / summary

Van dagboek naar blog......

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 11:35 AM Comments comments (0)

Vandaag is het zondag 8 september 2013 en ik heb de laatste dag van onze reis naar Australie afgerond.


Ik heb geprobeerd linkjes in te voegen van de dingen die we toen hebben gezien, beleefd en meegemaakt. Het is grappig om te zien dat er zoveel dingen zijn veranderd in de afgelopen jaren.

  • Dragonfly in Cape Tribulation bestaat niet meer en staat te koop. 
  • Dawn en Collin en hun Fruitfarm bestaan nog steeds, wat leuk!
  • De Quick Cat in Mission Beach bestaat niet meer, dat zal er vast mee te maken hebben dat...
  • Dunk Island door een storm volledig is verwoest. Sinds 2013 kan je weer naar het eiland en genieten van een verblijf op een camping. Het resort zelf is helaas nog niet in ere hersteld.
  • De Rum Runner waarmee wij naar het Outer Reef zijn gevaren is ook niet meer in dienst.

Winkels zijn te koop, bedrijven failliet en dus niet alleen in ons land hebben we te maken met de crisis.

Ik kan me ook nog goed herinneren dat Steve Irwin op 4 september 2006 is overleden. Een bijzondere man waar ik veel respect voor had. We vinden het dan ook nog steeds erg jammer dat we nét zijn show (in 'zijn' dierentuin Australian Zoo)  hebben moeten missen doordat het ophalen van de camper zo lang duurde. 

Ik heb er erg veel plezier aan beleefd om de reis 'opnieuw te beleven' door het digitaliseren van het mijn handgeschreven dagboek. Wat is er in de tussentijd veel gebeurd en veranderd zeg.

We leefden toen in het tijdperk dat een digitale camera heel hip was. Ik maakte een aantal foto's met de Sony Cybershot. Roon heeft veel mooie foto's gemaakt met zijn Nikin F100. Ergens op zoldere moeten dus CD's liggen waarop alle foto's zijn gebrand. Dat zal even zoeken worden maar dan zal ik jullie daar ook blij mee maken want er zitten fantastische plaatjes tussen!

Ik hoop dat jullie net zo genoten hebben als ik. Het was een zeer bijzondere reis en ik kan Australie van harte aanbevelen. De mensen zijn vriendelijk, relaxt en behulpzaam. De omgeving is prachtig en het land is veelzijdig. De reis er heen neemt wat tijd in beslag, maar dan heb je ook wat!!

Tot de volgende reis!

Liefs Jessica


Zondag 4 juli 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 8:15 AM Comments comments (0)

Zondag 4 juli 2004.

 

Daar staan we dan……..in de kleffe hitte van KL. Het is even een stukje lopen naar Pan Pacific Hotel (alleen met handbagage want de koffers worden doorgestuurd)

Bij aankomst blijkt het hotel vol te zitten, balen! Wel reserveren ze een ander hotel voor ons iets verder vanaf het vliegveld.

 

Mocht ik eindelijk eens in zo’n stewardessen luie mensen golfkarretje zitten…..yes!! we worden netjes afgezet bij de lift waar we bij het plekje aankomen waar het shuttlebusje ons komt ophalen.

 

Het hotel is ongeveer 10 minuten rijden vanaf het vliegveld. Veel bijzonders is het niet maar we kunnen ons hoofd even neerleggen. We liggen al snel te tukken en na 2 uurtjes worden we wakker. Voor hoelang het duurt zien we vanzelf wel weer.

 

We gaan met de shuttlebus naar het vliegveld terug en daar nemen we de KLIA Express naar KL Sential. Daar hoppen we over op de metro naar KLCC (Kuala Lumpur City Center)

Daar aangekomen kijken we vol verwondering om ons heen naar de grote torens etc. Als een stelletje toeries vragen we ons af waar de Twin Towers zijn. We kunnen ze maar niet vinden.

 

Weet je wat? We lopen gewoon even een stukje om te zien of we ze aan de achterkant zien. En wat staat daar zo maar ineens? Juist, de Twin Towers. Bleek dus dat we er met onze snuffers bovenop stonden. Hahaha.

 

Het is maar goed dat we niet hebben gevraagd waar ze stonden. Zouden we ook mooi voor lul staan.

 

We lopen het park in en vanaf daar hebben we een prachtig uitzicht op de torens. Het is bloedje heet en in onze spijkerbroek zweten we het uit, niet normaal meer.

We schieten wat plaatjes en vluchten snel naar binnen, het shopping center in, op zoek naar wat koelte. Lang leve de airco!!

 

Al snel zien we een gaaf winkeltje met allerlei mooie kussenslopen en shawls. Ik kan het niet laten en kies 3 mooie sloopjes uit en een wollen sjaal uit India. Echt prachtig!

Roon rekent voor me af (ja, echt je krijgt het heus van me terug ….) en ik schrik even van de prijs. Mijn shawl blijkt iets van 65 euro te kosten, maar gelukkig kregen we 30% korting.

 

Bij 1 of ander snel gaaf zaakje zijn de sandaaltjes heel goedkoop. Ik (Roon schiet weer voor) koop een paar gave sandaaltjes met hoge hak voor 17 euro. Niet duur!!

 

We shoppen wat en ik heb eindelijk een leuk cadeau om aan Roon te geven. Een lief paar rode cuflink hartjes!!

 

We halen het in ons hoofd om ook nog de Twin Towers te bezoeken. De dame van de Informationdesk waarschuwt ons dat de kaartjes wel eens uitverkocht kunnen zijn omdat het zondag is en dan veel mensen omhoog willen én dan de kaartjes gratis zijn.

Al daar aangekomen staat er al op een bordje op ons te wachten…..’no tickets for today’. Balen!

Maar onze zielige gezichten helpen blijkbaar. Een dame zwaait naar ons en vraagt of we de TT willen bezoeken. TUURLIJK, zeggen we. Er blijkt een grote groep te hebben afgezegd waardoor wij nét nog mee omhoog kunnen. Cool!

 

Uiteraard is het voor Roon daar boven wel even wennen vanwege zijn hoogtevrees. Maar dapper als hij is lopen we toch mooi samen op de Towerbridge op 170 meter hoog op de 41e en 42e verdieping. Wat een uitzicht zeg! Geweldig.

We mogen 10 minuten rondlopen en kijken. Roon en ik proberen nog even snel een scene na te spelen uit de film Entrapment die daar is opgenomen. Lachen!

 

Na nog wat drinken pakken we (tenminste dat proberen we) de metro te vinden. Alles lijkt op elkaar. We staan helemaal aan de verkeerde kant van de torens. Eenmaal omgelopen regent het als een gek. De lucht is bijna zwart!

 

De metro en de KLIA Express (28 minuten) zijn sneller dan het vieze weer en we komen droog bij het hotel aan. Eenmaal daar aangekomen barst het noodweer los. We denken dat het een ‘buitje’ is maar wanneer we proberen te slapen en ik zelfs door mijn oordoppen heen wat om hoor vallen, gaan we toch maar even kijken.

 

Er ligt verdorie gewoon een boom voor onze kamer!! Die is net omgewaaid!! Niet normaal meer.

Ik vind het toch wel een beetje eng worden. Het waait en onweert echt als een gek.

 

Nog geen 10 minuten later knalt de volgende boom op de grond, eng hoor!

Of de bomen nu zo zwak zijn of het nu echt gewoon erg stormt weet ik niet. Maar ik ben het in ieder geval niet gewend. We tukken nog een klein uurtje en de regen is dan opgehouden. We voelen ons redelijk gebroken.

 

Na en snelle maaltijd checken we uit en tuffen we met de shuttlebus naar het vliegveld. We hadden al boardingpassen dus we hoeven niet meer in de rij. We hebben alle tijd om op ons gemak een kop thee te drinken en de planning door te nemen voor wanneer we weer thuis zijn en in het normale ritme zitten.

 

De vlucht is bommetje vol en we zitten op een rij van 4 stoelen. Niet echt heel erg jofel maar dat is wederom een luxe probleem.

 

En nu………we zitten een uur vliegen vanaf Schiphol. We willen er wel graag uit. Nog even volhouden. Zodra we door de douane zijn begint het normale leven weer.

Het was in ieder geval een geweldige vakantie waarin alles perfect is verlopen. Ik ben benieuwd naar de foto’s.

 

Woensdag weer werken……….maar nu……nog even relaxen.

 

Liefs Jessica

 

 

 


 

Zaterdag 3 juli 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 8:15 AM Comments comments (0)

Zaterdag 3 juli 2004.

 

Vandaag moesten we maar eens optimaal genieten van onze laatste dag. We worden uiteindelijk iets later wakker dan anders aangezien Roon wat heeft liggen spoken vannacht.

 

De zon schijnt weer prachtig en we liggen iets voor 10.00 uur met een heerlijke vers geperste sap (sinasappel/ananas) en een kip sandwich op het strand.

Het zonnetje doet goed zijn best. We zwemmen en zonnen wat en tegen 14.00 uur strijken we neer bij Charlies voor een late lunch.

Ik ben toch wel wat verbrand en moet maar even uit de zon blijven.

 

We hebben nog alle tijd want het vliegtuig vertrekt pas om 23.50 uur. We shoppen wat en tegen het einde van de middag kunnen we een douche nemen in het hotel en lopen nogmaals het centrum in voor diner.

 

Eigenlijk een beetje te vroeg zitten we alweer bij The Avenue aan ons diner. Nu blijkt ook waarom we de vorige avond 25% korting kregen op de rekening. Wanneer je tussen 17.00 en 19.00 uur komt krijg je dat nl. Leuk he!

 

Roon kiest nu voor zijn vleessie (die hij eigenlijk gister al wilde maar zo lief was om samen met mij vis te nemen) en ik koos voor de Barramundi fliet. Dat is een Aussie vis (longvis……..vraag me niet wat het betekent maar het smaakte wel lekker)

 

Tegen 19.00 uur lopen we langs het strand waar blijkbaar een groot feest van start gaat. De Nationale Vuurwerk Competitie vindt vanavond plaats. Lachen!

Er staat een podium op het strand en de helft van Surfers Paradise zit met een lichtgevend stokje in het zand. Het is onwijs gezellig. We kijken naar een dans optreden van Allure. 4 hyperactieve dans meisjes.

 

Dan begint het vuurwerk!! Leuk! Ik bedoel, dat ze dat speciaal voor ons doen! Als afsluiting van de vakantie, toch aardig.

 

We lopen langzaam terug naar de auto en we moeten helaas dit geweldige gezellige plaatsje achter ons laten (zo tegen 20.00 uur)

De reis verloopt vlotjes en zo tegen 21.30 uur staan we gezellig met een boel anderen in een super lange rij voor de incheckbalie. Balen!

Hadden we toch eerder moeten zijn??

 

De mevrouw achter de balie matst ons wel enorm want we hadden veel te veel overgewicht (en dan niet aan ons lijf, maar nu zeker wel in de koffers)

We mogen wat omgooien en creatief met overgewicht omgaan (moeten we vaker doen!) en uiteindelijk knijpt ze een oogje toe en vindt het wel best. We hoeven gelukkig niks extra’s te betalen. Mazzel!!

 

 

We hoeven maar een klein uurtje te wachten voordat we mogen boarden. We zijn als 1 van de eerste in het vliegtuig en we stashen gauw onze zooi voordat we worden gesnaaid. We hebben fijne plaatsen. Wel wat achterin het vliegtuig maar wel 2 stoelen naast elkaar.

 

De vlucht verloopt voorspoedig en al snel landen we in Kuala Lumpur om 5.30 uur en de eerste 7 uur vliegen hebben we er maar mooi vast opzitten.

 

 

 

Vrijdag 2 juli 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 8:10 AM Comments comments (0)

Vrijdag 2 juli 2004.

 

We zijn weer gewoon lekker op tijd wakker en na een mega vet en uitgebreid ontbijt liggen we om 10.00 uur op het strand. Wat een leven.

 

Roon heeft tijdens het ontbijt wat Japans gegeten (een rijstsoep dat kan je op smaak kan maken met van alles; zeewier sesamzaadjes en pruim. Ook nog miso soep erbij en het Japanse ontbijt was compleet. Het smaakte ook nog eens goed.

 

Tussen de middag hebben we heerlijke knoflookgarnalen op met rijst en een Wolf Blass Chardonnay. Smullen!

 

Aangezien ik de hele dag vet verkouden en snotterig was voelde ik me niet zo heel erg lekker. Paar pakjes zakdoeken gekocht en nu maar hopen dat het snel ophoudt.

 

Eenmaal terug op het strand bleek het een stuk kouder dan in de ochtend. Tja, het blijft tenslotte winter.

 

Tegen 15.30 uur maar terug gegaan naar de kamer. Ik voelde me nog steeds beroerd en na een warme douche ben ik even in slaap gevallen op bed. Ik werd wakker toen Roon een foto van me maakte.

 

We wilden graag eten bij Mango’s. Daar hadden we een kortingsbon van. Toen we het eenmaal hadden gevonden bleek het een andere naam te hebben en zag het er lang niet zo uitnodigend uit als op het plaatje.

We zijn uiteindelijk gaan eten bij The Avenue. Roon wilde graag vlees maar was zo lief om samen met mij Seafood Platter te nemen. Dat kon nl alleen vanaf 2 personen. Je weet niet wat we allemaal kregen. Octopus (gemarineerd met soyasaus of zo), inktvisringen (heel erg goed!), filets, krab, garnalen en frietjes. Onderop lag fruit dus het dessert hadden we ook al op. Het was echt smullen geblazen met witte wijn erbij. Genieten!!

 

Op de hotelkamer nog de champagne opengetrokken van Wolf Blass. Die kunnen we niet meenemen in het vliegtuig. Die was wel heel erg lekker!! We waren helaas te moe om hem helemaal op te drinken. We vielen als een blok in slaap…………

 

Donderdag 1 juli 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 8:05 AM Comments comments (0)

Donderdag 1 juli 2004.

We vertrekken vandaag naar Cairns. Vanuit daar vliegen we naar Brisbane. Het hotel Ibis hebben we geannuleerd en nu gaan we met onze Avis huurauto naar Gold Coast, Surfers Paradise!

 

We zijn vroeg wakker. Zoals altijd hebben we binnen No Time de spullen in de tassen. Het valt best mee met de zooi. Tegen 8.00 uur staan we in de keuken en maken een lekker kopje thee. Helaas waren er een paar zo aardig (lees: aso) om het water wat ik net had gekookt te gebruiken zonder te vragen. Was er niks meer voor ons over….kon ik weer overnieuw beginnen. Maar goed..

We hebben mazzel!! Er staat een cassowarrie dicht bij de keuken te eten en Roon pakt snel de camera. Hebben we toch mooie even 10 minuten naar dat mooie beest kunnen kijken. Dat was weliswaar niet zo’n grote maar toch niet minder mooi.

 

Dawn is gelukkig ook al vroeg op en kan mooi de eindafrekening in elkaar sleutelen. Ze verteld ons dat er voor Roon hier in Oz zo werk te vinden zal zijn en dat we anders maar eens contact moeten opnemen met Immigration Office in Cairns. Dat is de beste, zegt ze.

Wij lopen al warm!! Dat lijkt ons wel wat.

 

Tevens geeft ze mee een knuffel wanneer ze hoort dat het zo goed gaat met mijn astma sinds we in Oz zin. Lief he!

Zij heeft het voor ons echt heel erg leuk gemaakt op de Farmstay. Roon zag het in het begin niet zo zitten maar we hebben het allebei super leuk gehad.

 

Met een goed gevoel nemen we afscheid en iets na 9.00 uur rijden we voor het laatst de oprit af, zwaaien naar de Cassowarries en rijden naar Cairns.

 

Onderweg stoppen we nog even kort voor een kop thee en een sandwich bij Daintree Discovery Center en tegen 11.30 uur rijden we in Cairns de parkeerplaats op bij een ruitersportwinkel. Op Doyle Street zit deze.

Ik neem een paar echte Aussie handschoenen mee en we vervolgen onze weg naar Cairns Central.

We worden daar al snel gillend gek van de drukte en het lawaai. Dat is geen plaats voor ons. We krijgen de neiging om ons heen te gaan meppen.

Wat we dan weer niet kunnen weerstaan is een lekker goedkoop bord met Asian Food. Heerlijk!

We moeten een aantal mensen neerhoeken om een tafeltje te vinden en na dat we dat gedaan hebben zitten we alleen nog opgescheept met een stel Indische overbejaarde tantes. Ach, die nemen we maar op de koop toe.

 

We vallen aan op het eten alsof we in jaren niks hebben gehad, smullen!

 

We wandelen daarna nog even door Cairns, internetten wat (Roon dan want die had allerlei werk klusjes te doen) en bezoeken een postkantoor. We versturen vanaf daar per boot een verzameling aan boeken die we hadden meegenomen en daar hebben gekocht.

 

Over 3 maanden ontvangen we dan een pakket vanuit Oz. Lachen!

 

Nadat we alles hebben gedaan rijden we de laatste kilometers naar Cairns International Airport en geven de auto weer netjes af bij Avis.

Uiteraard hebben we weer gezeik met de koffers en handbagage. Er mag maar 7 kilo per persoon mee, maar alleen de rugzak is al dik 12 kilo door de flessen Port en champoepel.

Na wat creatief heen en weer geslinger mogen we er mee door.

Wat een gezeik, slecht voor onze gemoedsrust.

 

We kunnen nog even genieten van een beetje sushi en Roon kan per e-mail nog een par zaakjes afhandelen voordat we tegen 4.30 uur mogen boarden.

Het duurt gelukkig niet zo lang en we stijgen al snel op. We krijgen zowaar wat te eten en te drinken en om 6.40 uur staan we weer met beide voeten in Brisbane. Time flies!!

 

De huurauto kunnen we zelf afhalen bij dezelfde miep die ons de 4WD heeft meegegeven en al snel tuffen we er vrolijk op los in onze Toyota Carolla.

 

Rond 20.30 uur hebben we een hotel gevonden (Ana Hotel Gold Coast) en laten we de bom snel ontploffen in onze hotelkamer op 18 (!!) hoog. Wereld! (al denkt Roon daar anders over met zijn hoogtevrees)

 

Om 21.10 uur zitten we beneden in het restaurant. Het is allemaal erg kaal en ongezellig ingericht. Moet wel toegeven dat het buffet er allemaal lekker uit ziet!

We kiezen voor zalm. Tegen 22.00 uur hebben we nog steeds geen eten en vraagt Roon waar het blijft. Tja, er was een ongelukje in de keuken. Dat ze ons daarvan niet op de hoogte stellen vinden we dom, dat kwam blijkbaar niet in ze op.

Wel krijgen we de wijn gratis en mogen we ook gratis mee eten met het desert buffet. Dat hoeven ze geen 2x te zeggen.

 

We vallen als een blok in slaap tegen 22.30 uur. Wat waren we weer moe zeg ;-))

 

 

 

 

Woensdag 30 juni 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 8:05 AM Comments comments (0)

Woensdag 30 juni 2004.

 

Vandaag een dagje met de Rum Runner op het Outer Reef geweest. Nu heb ik me door Roon laten vertellen dat het niet helemaal outer reef was maar iets wat er tussen in zit.

 

In ieder geval……we werden stipt om 8.50 uur opgehaald bij de keuken. Er gingen nog 5 andere mee vanaf de Farmstay. 2 Russische meiden die al sinds 10 jaar in Oz wonen, een meisje uit Oz (die erg onduidelijk sprak) en een Amerikaanse oma met kleinzoon.

 

We reden door naar het strand en daar werden we in groepjes in een sloepje vervoerd naar de Rum Runner die iets verderop voor anker lag. In totaal iets van 30 man op de boot.

Na een uitgebreide briefing zijn we door de regen naar Mackay Reef gevaren. Onderweg klaarde de boel gelukkig wel op en eenmaal op het rif kwam de zon lekker door.

 

Op de boot hebben we een Nederlands stel ontmoet uit Arnhem. Hoe toevallig kan het zijn? Zij had mij al ergens van herkend maar wist niet waarvan. Ze heeft ook jaren in Huissen gewoond, lachen he! Ze heet Barbara van Leeuwen (als ik de achternaam goed heb verstaan) en hij heet Kars. Een onwijs leuk stel dat op de Lawick van Pabstraat woont. We hebben dus de hele tijd lekker zitten kletsen.

 

Eenmaal op het rif hebben we ons in een wetsuit gehesen, snorkel uitgezocht en het water in geplonsd. Zo’n wetsuit was wel lekker hoor. Ik had het veel minder snel koud en kon dus lekker genieten van het snorkelen. Kars vertelde dat als je het echt koud krijgt je maar in je wetsuit moet plassen. Het klinkt vies, maar het werkt wel ;-)) (uiteraard wel even geprobeerd……..moest toch erg nodig)

 

Het rif was er gmooi maar door de sterke stroming en de onrustige zee was het allemaal wel een stuk moeilijker. Je dreef echt veel sneller af en ik heb me dan ook een paar x geschaafd aan het rif omdat ik veel te dichtbij kwam en niet snel kon wegzwemmen. Dat ging gewoon niet zo makkelijk door de stroming.

 

Wel hebben we 3 of 4 Nemo’s gezien (Clownfish of Anemone Fish) en erg veel grote en mooie vissen.

 

Helaas hebben we de turtle en de haai weer gemist. Balen, die stonden nog op mijn lijstje!

 

Na de lunch nog een x gesnorkeld en tegen 14.30 uur zijn weer richting Cape Trib gevaren.

Tegen 17.00 uur waren we weer bij de keuken en samen met Barbara en Kars nog even nagenoten van de dag onder het genot van een glas wijn.

 

We maken afspraak voor dezelfde avond om gezellig bij Dragonfly te gaan eten. Roon geeft ze even een slinger met de 4WD en maken meteen een reservatie.

 

We hebben heerlijk gegeten met ze 4e. Zij hadden ravioli en ik had de chicken met Asian Noodles. Erg lekker! Rose erbij en we hebben heerlijk genoten van de avond.

Tegen 22.00 uur nemen we afscheid en zijn we heerlijk naar onze cabin gegaan om te tukken!

 

 

 

Dinsdag 29 juni 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 7:55 AM Comments comments (0)

Dinsdag 29 juni 2004.

 

We hebben gister heerlijk gegeten bij de Dragonfly. In tegenstelling tot de avond ervoor waren ze ineens heel erg vlot en binnen het half uur hadden we ons hoofdgerecht op tafel. En dat terwijl we nog aan het Garlic Bread zaten.

 

Vannacht heeft het even geregend maar we zijn allebei snel weer in slaap gevallen.

Roon was eerst om 5.30 uur wakker en heeft even gelezen. Ik vond het wel best en ben weer fijn gaan slapen tot 7.30 uur.

 

We hebben heerlijk rustig aan gedaan. Kop thee gedronken in de keuken en gekletst met een stel uit Sidney. Dawn gevraagd of ze morgen een tour kan boeken om te gaan snorkelen op het Outher Reef. Ik ben benieuwd of dat gaat lukken. Dat zou wel heel erg gaaf zijn. We willen allebei nog heel graag een keer snorkelen.

 

Na een paar bananen zijn we tegen 9.15 uur in de auto gestapt en richting Bloomfield gereden. We hebben op aanraden van Meagan (van de Mango) Tim Tam’s gekocht. Heerlijke koekjes. Dat was onderdeel van ons ontbijt.

 

De route naar Bloomfield is prachtig. De weg stelt weinig voor, maar je rijdt voortdurend door het regenwoud. Het is onbeschrijflijk mooi. De zon schijnt mooi tussen de bomen door en alles ziet er prachtig uit. We scheuren met onze 4WD over Creek’s, plassen, kuilen en bulten. Soms gaat de weg zo ontzettend stijl omhoog of naar beneden dat je gewoon vast zit in je stoel. Roon schat het in op zo’n 15% helling. Dat is veel hoor!

 

Eenmaal in Bloomfield hebben we de Falls bekeken. Erg mooi! Maar ook hier geldt dat je niet te dicht mag komen uit respect voor de Abo’s. Daar hebben we ons dus maar netjes aan gehouden. We hebben even een korte lunchpauze gehad in het dorpje zelf maar dat stelt niet zoveel voor.

 

In het dorp wonen geen blanken maar alleen abo’s. Het ziet er dan ook achtergesteld uit en de enige blanken waren te vinden in de supermarkt.

 

We zijn een klein stukje richting Cooktown gereden maar na een plasje bij een krokodillen creekje zijn we weer richting Cape Trib gereden.

 

We zitten nu halverweg de weg terug ergens op een strandje. Het is hier schitterend!! De zee is normaal direct bij het regenwoud maar is het door het getij een dikke 200 meter verderop. We hebben een stuk gelopen over het zand richting zee.

 

Ik liep heel relaxt totdat ik vanuit mijn ooghoek iets zag bewegen. Er zaten honderden kleine krabbetjes op het zand die voor ons wegliepen (gelukkig wel……stel dat ze met ze allen op ons af komen!!)

Ik vond het een beetje eng want ze waren echt overal. En het engste is nog wel het geluid. Als je stil bleef staan hoorde je ze met ze allen wegrennen. Trippelvoetjes op het zand, heel luguber.

Roon heeft er een paar mooie foto’s van gemaakt want het was weer een aparte gebeurtenis.

 

We hebben lekker even op het strand gelegen en toen het eenmaal wat harder begon te waaien en er zelfs wat druppels vielen zijn we weer verder gereden.

 

We hebben vlakbij Cape Trib bij het Beach House een tosti gegeten, wat ge-internet (wat super super super traag was) en door de regen terug naar de auto gelopen. We stonden allebei aan de verkeerde kant van de auto…….(stuur aan de verkeerde kant….) hahaha.

 

Boodschappen gedaan, hotel Ibis afgebeld en heeeeel hard door de regen gerend. Jeetje wat gaat het erop!

 

We zitten nu even gezellig bij de keuken op een terrasje. We zitten eigenlijk te wachten op de cassowarrie die we graag op de foto willen zetten. Maar ja……..het schiet niet echt op.

 

We hebben de was in de machine gedaan en wanneer de generator vanavond aan gaat doet Collin de wasmachine aan en gooit het daarna in de droger. Morgen ligt het weer schoon voor ons klaar. Super he!

 

Roontje gaat vanavond koken, lekker! En nu………zitten we te kletsen met een grietje uit Canada die hier al is vanaf december. Dat wil ik ook wel!

 

Ga snel weer verder kletsen, doei!

 

Maandag 28 juni 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 7:55 AM Comments comments (0)

Maandag 28 juni 2004.

 

6.30 uur gaan de ‘blije bellen’ van de mobiel van Roon. Dawn had het zo geregeld dat we om 8.00 uur opgepikt worden voor een ritje te paard. Het was allemaal goed geregeld.

 

We werden goed ingelicht over hoe en wat we wel of niet moesten doen en werden allemaal te paard gezet.

 

Ikke op een kleine, Led, en Roon op een soort dravertje, Topaz.

Eerst een flink stuk gestapt (10 personen met begeleiding) tot aan de zee. Ze hebben daar wat foto’s genomen en eenmaal weer op het ruiterpad werden we in 2 groepen opgesplitst. Beginners en gevorderden. We hebben een stuk gedraafd en gegaloppeerd. Die kleine van mij ging ineens als een speer. Draven was niet geweldig. Hij heeft korte pasjes met korte beentjes. Je wiebelt alle kanten op. In galop ging hij als een dolle. Zeker het tweede stuk gingen we plat door de bocht. We hebben in totaal 3x een creek overgestoken en 3x gegaloppeerd. Zelfs de beginners in galop (achter ons aan) Het was een onwijs leuke rit. Aangezien niemand wilde zwemmen (te koud) waren we iets eerde terug dan gepland, maar in totaal hebben we 2 uur gereden. ($A 85,- p.p.) Lekker koffie/thee en cake na.

 

De auto die ons terug naar het busje zou brengen was kapot dus dat duurde allemaal wat langer. We hadden de tijd dus het boeide ons niet zo. Er waren ook een stel Belgische meiden, vreselijk mee gelachen.

 

We hebben ons snel in de korte broek gehesen en richting Copper Creek gereden voor onze 2 uur durende tour door de Mangrove. Bij Café on Sea hebben we eerst genoten van en lekkere lunch (hamburger en calamari) en tegen 14.00 uur hebben we ons begeven naar Copper Creek. Het was even een vaag gebeuren want er was niemand. Gewoon je auto parkeren langs de kant en verder niks behalve 1 bordje.

Een mannetje heeft ons meegenomen een stuk door de Mangrove heen (eng!) en daar hebben we gewacht op de boot. heel raar want overal wordt je gewaarschuwd voor crocs en wij lopen daar gewoon doorheen. Wel gaaf, maar ook eng.

 

Eenmaal op de boot de beste plek uitgekozen want we waren er als eerste!!

Het is echt een heel erg mooi gezicht die Mangrove bossen. Heel apart en indrukwekkend.

 

We hebben 3 crocs gezien! Echt wel gaaf om die in het echt te zien! Cool! Die dikke vette van 5 meter was ineens verdwenen zei die man (die had de plaatselijke VVV al weg gehaald aangezien we de laatste tour van de dag waren ;-))

Ze liggen zo stil dat je denkt dat ze niet echt zijn. Onwijs gaaf.

 

Daarna even ge-internet en hotel Ibis in Brisbane opgezocht. Die gaan we nl afbellen. Er is niet zoveel te beleven in Brisbane en dus hebben we besloten om meteen na aankomst na de vlucht van Cairns naar Brisbane, een auto te huren en door te rijden naar Gold Coast. Daar pakken we dan voor 2 nachten een hotel en op die manier kunnen we nog mooi even 2 dagen bakken in de zon. Goed plan he!

 

We moesten ook wel lachen, want we kwamen er achter dat we niet zondagmorgen maar maandagmorgen pas thuis komen. Wat een bak he! Nog een dagje extra, hahaha.

 

Zometeen weer lekker eten bij Dragonfly en morgen gaan we met de 4WD richting Cooktown. Ben benieuwd!

 

En nu……..wijnen, genieten en borrelen!!

 

Zondag 27 juni 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 7:45 AM Comments comments (0)

Zondag 27 juni 2004.

 

De route naar Cape Tribulation was toch iets heftiger dan verwacht, de route is schitterend mooi. De weg slingert zich van links naar rechts, omhoog naar omlaag en langs de zee. Echt toppie, maar de reis duurde daardoor wel wat langer.

We hebben gestopt bij Scenic Lookouts en wat foto’s gemaakt.

We hebben even wat wijn ingeslagen in Port Douglas. (lekkah!) En lekker weer verder gereden naar boven.

 

Onderweg moesten we nog de Daintree River over met het pontje. Dat ging gelukkig erg snel. Onderweg nog bij Thornton Beach geluncht bij Café on Sea. Het was al later op de middag, zo tegen 16.00 uur, dus we hebben lekker genoten van Patato Wedges met Sour Creme, chilisaus en tomatensaus voor mij! Colaatje erbij! Chillen!

 

Grote ogen als we hadden bestelden we ieder een portie……..we hebben tegen de klippen opgegeten maar ik kreeg het niet op. Volgens mij was het gewoon 1 kilo aardappelen per portie. Wel lekker, dat wel, maar erg veel.

 

Na een stop bij de VVV (raar mens!) kwamen we aan bij onze Farmstay. Ze stonden al op ons te wachten.

 

Na een korte rondleiding over het terrein (de 1e van de 48 hectare fruit!!) en onze nette cabins werd iedereen bij elkaar geroepen voor een korte kennismaking.

 

Roon is er niet van en had een dubbel gevoel bij het hele familiaire gebeuren. Gezellig thee gedronken en halverwege kwam Collin ons halen want er stond een Cassowarrie iets verderop.

 

Nou…………wat een ontzettend mooi en indrukwekkend dier zeg, en groot!!

Het was een mannetje met een baby (chick) Het is nl zo dat de moeders overal eieren leggen van alle mannetjes waarmee ze heeft liggen sloeren. De mannetjes passen op de eieren en houden de kids 9 maanden lang bij zich. Leuk he! The otherway around ;-))

(hoe het mannetje weet dat hij het juiste ei heeft en het daadwerkelijk zijn kind is weet ik niet, maar goed, ik vond het een wereldse ervaring)

 

Snel onze auto uitgepakt (de zogeheten bom laten ontploffen) en onze cabin was ineens zoals thuis.

Roon moet nog steeds even wennen, maar ik vind het reuze gezellig. Het voordeel is dat we zelf een douche en een plee hebben. Nadeel is dat we geen keuken hebben. Daarvoor moeten we naar de gezamenlijke keuken, gezellig (duh……zegt Roon)

 

We hebben Dawn aan het werk gezet om een tafeltje te reserveren bij de Dragonfly, paardrij-rit te organiseren en een Mangrove tour over Copper Creek.

 

We hebben even een pauze genomen en lekker even op bed liggen lezen, voordat we naar Dragonfly zijn gereden. Ons tafeltje hadden ze al vergeven omdat we iets te laat waren (wel 5 minuten……) Die mensen werden met zachte hand van ons tafeltje gebonjourd. We hebben onwijs lekker gegeten in een soort van berghut in Aussie. Veel jongelui, veel gelach, relaxte sfeer en ‘doe maar normaal, dan doe je gek genoeg’ attitude. Erg leuk!!

 

Roon had kip met Asian Noodles en ik had vis van de dag (Coral Trout) met een soort rosti. Erg lekker wijntje erbij en alles is compleet.

Het was wel even wachten op het eten maar het was dan ook erg druk. Als toetje hebben we een Missisippi Chocolate Mud Cake en een portje gedeeld. Smullen!!

 

We zijn allebei als een blok in slaap gevallen rodn 22.00 uur en geslapen totdat de wekker ging……….

 

 

Zaterdag 26 juni 2004

Posted by Jessica on September 8, 2013 at 7:40 AM Comments comments (0)

Zaterdag 26 juni 2004.

 

Roon had om 6.30 uur de wekker gezet want we hadden vandaag een drukke dag.

Het bleek toch allemaal veel meer werk om alles in de koffer te krijgen dan verwacht.

 

We hebben alles er maar een beetje ingemikt en we zien later wel hoe en wat. Gedoucht, afgewassen, opgeruimd en de camper weer in oude staat terug gebracht. Chemisch toilet geleegd en gaan!!

 

Rond 9.00 uur zaten we in de camper voor onze laatste rit met de rijdende veredelde tent naar Cairns.

Dat verliep voorspoedig! We konden Maui in 1x vinden en na een algehele check, taxirit ed. zaten we om 12.00 uur op Cairns Airport om onze auto op te halen.

 

Dat bleek allemaal goed geregeld maar alleen hadden wij een ALLwheel drive auto gekozen. Met die auto mochten we niet naar Cooktown, balen!

Dus hebben we onszelf een 4WD gegeven waarmee dat wel mochten.

Duurde even wat langer maar dan heb je ook wat! Een Nissan Patrol 3.0 Di Turbo. Een hele mond vol.

 

De auto volgestouwd en op naar City Center Cairns om te shoppen.

 

We hebben heerlijk geluncht bij een tentje aan de Esplanade. Wat een leuke stad, allemaal leuke tentjes, winkeltjes en marktjes. Super leuk!

 

We hebben er even rond gelopen maar toch maar besloten verder te gaan. Nou, en dan kom je nou juist de leukste shops tegen. Ik wilde graag voor mama een mooi cadeau meenemen. Dus op zoek naar een sieraad met echte Aussie Opaal. In een leuk winkeltje van een Indische dame heb ik een mooie ketting uitgezocht. De hanger is van opaal met 18 karaat goud en de ketting is verguld. Alles in het winkeltje was tegen 50% korting omdat ze de tent moest sluiten. Het was niet meer rendabel vanwege de oorlog en dus minder toeristen etc.

Sneu he! Ze had echt hele mooie dingen.

En nu komt het………ik heb van Roon een prachtige Christal Opal gekregen aan een ketting. Hij is zo ontzettend mooi!! Ben er super blij mee!! Voel me net Prinses Amalia.

We zijn snel in de auto gestapt voordat we nog meer geld zouden uitgeven.

 

We slapen vanavond in een prachtige locatie Kewarra Beach Resort. De ontvangst is fantastisch!!

We worden binnen gehaald met een overheerlijk cocktail en de tassen worden meegenomen en naar de kamer gebracht. Het is een fantastisch resort, heerlijk!!! Jammer dat we er maar 1 nacht verblijven want dit is echt een topper!!


 

 

 

 


Rss_feed